Seydayê Tîrêj

Erê mamoste rabe ey tu rêber Li zengil xe tu îro ey dilawer Bila suxte bi carek tev bibin sef Herin dersê bi cot cot, ew li pey hev Hemî rûnin di dîwana dibistan Li ber wan defter û xame di destan Li ser lewhê tu binvîsî birader Ji ayatên di quranê ji ezber Ji benda sûretê yasîn û ji zilzal Ji ayatên di heşrê hin ji enfal Ku bughêzin ji lewhê deftera meşq Bikin bawer ku heşr û hem mirin heq Ev e roja jiyana wanî talî Ji Qeledizê çin, bi koçemalî Belê ew qet nizanin ev çi roj e çi zilzal û qiyamet û çi doj e Ji firokên di mîg ew bumbên napal Bi destê dijminê kurd yê xerabmal Ji bala her wekî tavêd biharê Ewê agib bi ser wan bête xwarê Ku ew bombe bi pêt û hem çirûskin Wekî tava bi berq û hem birûskin Xwînrêjên şehrê Bexda wan ji nik xoy Li ser baskêd firokên mîg û soxoy şehada wan digel bombên di napal Ewa şandin berî îmtîhana her sal Ku vêga îmtîhana wan xilas bû şehada wan ne am bû belkî xas bû Li Qeledizê, wê bî wek şeva reş Ji dûman û agir, hem ji ateş Wê suxtên te bi carek bêne kuştin Lê ew gund dê bi agir bête sotin Bekir-Seddam çi bûn ev yadîgarî Ji qutabyan re we şandî ev diyarî Kitêbên felsefa sewra we bûn ew û ya jî qanûna dewra we bûn ew Kitêbên felsefa we bombên napal û qanûn tanq û top in yên xirabmal Xelatên pir giran in, pir bi qîmet Ev e ma pêşketin û hem wetenyet Bi rastî hûn bi xwe pir "aştîxwaz"in Ji we nakî tu kes, qet lewm û gazin Erê Qelediza pir jar û xemgîn Gelo ka ew xwendekarên di bengîn Gelo ma etle ye ev herdu- sê roj û ya jî firset e, bo cejna Newroz Nema îro tê ji wan deng û pêjin Nema dîrok û helbestan dibêjin Dilo jaro ji xwe`r carek binêre Li zarzara qutabyan, guh bidêre Li nalîna biçûk û pîr û kalan Li term û laş û kelaxêd şepalan Li cobarên di xwîna erxewanî Li Qeledizê bûn wek cok û kanî Du - sê cama ji wê xwîna teze Ji terman hûn hinek goşt bikne meze Bişînin şehrê Bexdayê diyarî Ji qiyadê re xelat û yadîgarî Li ser masa xwe deynin cam û bade Li dorê sef bi sef rûnin qiyade Bidin destê hevdu cam û kûpan Vexun ew her li dengê tang û topan Ku xwîn û goşt ji wan re cam û meze Ku tang û top ji wan re nay û saz e Bekir, Seddam gelo hûn gornepaş in Tiyêd xwînê ne, birçiyêd term û laş in Li ser textê Hucac hûn dikne ferman Ne ol û dîn, neyarêd toxmê însan Bila li enya we bî, ev şerm û ev `ar Heta dinya hebî li roj û êvar Belê `ara we kevn e, ne ji niha ye Ji dewra wan şehîdên Kerbela ye Swe zarokên Huseynê Haşimî zad Hemî kuştin li gel wê ava Murad Bizanin em ku natirsin tucara Ji ceng we, gelî pîs û neyara Biçûkên me eger ku têne kuştin Bi dest we em tucar nayên şikestin Ji heyamê berê, dewrê zemanan Ku berx herdem diçûn li dû beranan Ku darên hûr neyên sotin ji germa Tucar agir bi xwe navêje qurma Bila hûn qenc bizanin ey sitemkar Ji wer namîne ev xeşma we yek car Bi destê Mistefa Berzanî, rêber Bi hêz û hinera xortên dilawer Hûn dê tev da bi carek bên şikandin Wê tola wan, ji we tev bê sitandin Jibîr nakin tucarî çarşema jar Ji meha der nîsan jê bîst û hem çar Hezar û nehsed û heftê û çaran Ev e tarîxa kuştina xwendekaran Wekî Tîrêj dibêje: Ey tu guhdêr Ku kurd hefa xwe nahêlin di zikê şêr.