Seydayê Tîrêj
Cana ji evîna te, bi êş û nexweşim ez
Ger ku te nebînim, timî bê fikr û hiş im ez
Wê pencerê carek veke, reş perdê hilînî
Dil girtiyê dêmên dû gulî çavê reş im ez
îro di evîna te da, ola xwe me berda
Mizgeft û kinişt pêk ve, ji bo te min bi serda
Va xirqe û bendik min li gerdan xwe vebestin
Wek sofiyê Zerdeşt ku li dergê Laleş im ez
Sawêr û kilîşên te li ber çavêm şev û roj
Nêzîka te bihîşt e û dûra te bi min doj
Umîdam min tu yî îro li dinyayê perîzad
Wek perwane herdem ku li dor mûma geş im ez
Ferhadê evîndar im, belê bo min tu şêrîn
Rengê Memê diljar im, bi xwe îro tu wek Zîn
Maqnedê Xecê ye tu li Sîpanê Xelatê
Lê rengê Siyamend di şevên reş keleş im ez
Derwêş im li dinyê digerim wek har û dînan
Dermanekî peyda kim ji bo derd û birînan
Pêncî salen ji emrê me hemî beyhûde bûrin
Bûm kalê zemana wa bi gopal dimeşim ez
Sûndê dixum ez dîsa bi wê soz û qerarê
Heta neweşin pelê min rê dûrî ji darê
Qet nabime bê hêvî ji wê geşta te cana
Xeşma te seza ye pa çiqasî pê xweş im ez
Ma soz be li min terka te ez nakim tucarî
Heya ku min bavêjine tirba reş û tarî
Ax û kedera Tîrêj ne bes tu li darê dinya
Heta mirinê dê xem û derdan bikêşim ez.
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)