Fêrîkê Ûsiv
Hê dewrada erd û ezman hev maşoq û yar,
Lê sûra wan ji hevdu dûr, li hev nedîhar,
Qey bê sêfîl kewgirîne ji derdê evîn
Erdê meyî hezar terzî û ezmanê şîn.
û qe çendik-çend cara bye -ji dest huba pirr
Erşêd jorîn barandine hêsirêd xweye gurr.
û erd şabûye, nûr û neder li rû bûye heyran,
Heyrana wê bûye xêr û bêr ji bona îsan:
û îsanê şêkirbilyan şereze û merd
Bi xêr-xweşî gîhandin hev destê erş û erd.
Bi "Vostoka" me dewranbêj Gagarîn eslan
Pekya berbi sitêrkê nûr û hîva terlan.
û bû mêvanê heqî heq li ezmanê durr,
Soz jê sitend û kire yek li wir qet û birr...
û verê bû eznafê me bi ezet-qulix,
Hat û birê xweyî çûkra da salix-sûlix...
û birê çûk, şêrê ji nav şerzada ketî,
Mîna birê çûkî mêrxaz, birê hikyatî,
Hêl bû berbi hêlanê jor bê tirs û bê xof,
Ezman xwera kire qonax şêr Gêrman Tîtov.
û şêrê me bi sidqê qenc û erşê nedîr
Hevra kirin pirs û sowbet şeva kîr û bîr:
Vepeşirî erşê nazik, li rû barî nûr
û bi hemd û hemadê xwe evdira da destûr.
Evdê rûspî û jêhatî bi merd û kemal
Hivde gistîlk kirin destê ezmanê şemal...
û da xatir û xatir xwest, heya dewatê,
û ramûsa enya bûkê, hat rû hewatê.
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)