çilê pêş e, meha zivistanê ya navîn,
Feqet germ e, hewa xweş e nolî havîn.
Dua dikin: “Sala xêr e…”
Li hêviyê ne pez here çêre.
Lê ez, li hêviya bagerê me, bagerên seq...
Têl dizûkin nolî guran,
Teyr xwe davêjin qul û piran,
Zivistan tê, “bazirgan”ê xwe “îx” dike,
Ba “birinc”ê xwe “têx” dike,
Li deşt û çolan dişûlikin “ziyayêd spî”,
Evd û ruhber xwe jê dipî,
Surr dişidin, berf direqe dibe şepe.
Ez hez dikim ku zivistan
Mîna xwe be.
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng)
Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)
Fêrîkê Ûsiv şiirlerine dön