Bahadîn Robar
Min şevê din di xewna xwe de
li raserî çemê Dîcleyê kon vedabû,
û di xirbe yên Kela Finik de guşeguşa
herikîna te xeyal dikir.
Kelh xirbe û xeyal xirbetir bû.
Ez li “ ey av û av”ê digeriyam, bêdeng û pêjn
Têhniyê te bûm û pêl bi pêl min xem û xeyal dadiqurtandin.
“Awirên heybetpiling” di peyaleya dil de
bûbûn çemê evînê û dilkeser dimeyandin.
Şevê din di xewna min de Beko uryan bû,
û fêrmeskên gunehbarî û tobedariyê dibarand,
Û min ji destê Edûlê qehweya ceng û evînê dadiqurtandin.
Ferihaya Çerkez dildiza min bû
û di şûşe ya dil de Gola Wanê dikeland.
Şevê din min Leyla ji sêdarê xilas dikir,
Û hemû benên xenêqer û agirên bedensoj di
Xêbûr de berdida, û bi bayê evînê re digeriyam
Şevê din hemû evîn û evîndar li ber
kaniya Zemzem mêvanê xewna min bûn,
Lewre şevê din ava Zemzemê ji dilên evîndar diherikî
û kul xem li ber xwe dibir xewndara min..
*Ji pirtûka wî Birca Belek, r: 11 Weşanên Ar.
*Bi destûra helbestvanî ye.
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)