Selahedînê Gimgimî
Derdê me qey ne bes bû, dilber jî xwe bi ser da
Hebû me yek dilek kul, derkete çû ji derda
Çehvên di reşbelek ew, gava me tên di bîre
Sewda û hiş diçin tev, dibin wekî esîre
Ê kû me kuştinin ew ebrû, bijang û lêv in
Xal, nuqteyê li ser sûretê ku felqesêv in
Xem û xiyal me her tim cot-ejderê kezînî
Ew awirê hezînî çav qirpandin dizînî
Singê wê girtîxan e, dil tê da maye girtî
Wek dergevan dipane, cot memikê veşartî
Carnan ku tête xatir, xewnê şevan me nayê
Nalîn dibit me hevrê, wekî nexwoşê tayê
Hesreta dîtina wê, çêkir birîn di dil da
Manin dikin tesellî, bi dîtina di xew da
Gava di xew dibinem wê heykela cemalê
Gellek zeman dijîm ez, di nava wê xeyalê
Pur hêvî û dexalet Serda kir ji şirînê
Manin dibên gelo ka, şefqet bike bi dînê
*Wezn: Mefûlu / Fa‘ilatun / Mefûlu / Fa‘ilatun
*Ji dîwana wî Derdê Welat, rr:34-35, 2018, Nûbihar
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)