Sebrî Botanî

Memê reben evîndar bû Beko rabû jehir tê kir Bi kîna reş vekola bû Di zîndana Cizîrê kir Wî ned’zanî bi vî karî Pîroziya evînê kir Min û dilber di vê rê da Pitir ji Mem û Zînê kir şekirlêvê, me na xêvê Xemla revê qehir çêkir Beramber te gunehkar im Gelo dilber, eve kê kir? Agir berda hinavê min Tîzab û xwê li b’rînê kir Berê dara evîna me Ne me dît û ne me jê kir Ji nû dîsan bi dijwarî Pîrê evîn şekir lê kir Hezar tirken bila rabin Eve dîsa’ me destpê kir Botanî ger nependî bû Wî xwe gorî şirînê kir