Kamiran Alî Bedirxan
`şêr bi lepê xwe`
Mêrg û zevî xirbe ne
Gund û qesr tirbe ne
Bilbil mirî gul mirî
Ne rez maye ne tirî
Ne gul û ne kulîlk man
Ne parîz û gulistan
Ne dengê xweş ne meqam
Pêve j`ah û intiqam
çavên bûkan b`hêstir in
Kund digirîn distirên
Ne pez mane ne şivan
Ne blûr û blûrvan
Gelî, çiya guwah in
Ne xulam in ne şah in
Deşt û newal bi xwîn in
Dîroka me dixwînin
Rêl û dehlik bûne zer
Zêvî bûk in kezîzer
Xwelî bûne xerabe
Yezdanê me de rabe
Bi camêrî nikarin
Bi bêbextî dikarin
Em jî ker in û kor in
Ji pira wan diborin
Ne qesr ma ne serban
Ne mîrek ma ne siltan
Ne saxî ma ne mirin
Hîmê me jî dibirin
Ken vemirî girîn ma
Derman çû û birîn ma
Keçik çû û kezî ma
û aheke rizî ma
Gulistan bû kevristan
Ber çavên Kurdistan
Arîkarê me nîne
Hêvî! çirakê bîne!
çavê Binefş heşîn e
Sosin jî ket, bişîn e
Ne giya ma ne rêhan
Li parîzê Kurdistan
Ne ma lê lê ne lo lo
Qirik, kund, gur û eylo
Dikenin xudan saz in
Kezeba me dixwazin
Mêrg û zevî xirbe ne
Gund û qesr tirbe ne
Bilbil mirî gul mirî
Ne rez maye ne tirî
Hawar çû û hêstir ma
Nijdî mir û hêştir ma
Mamik kur û dirêj e
(şêr b`lepê xwe) dibêje.
Hawar, hejmar 7, 25 Tebax 1932
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)