Kamiran Alî Bedirxan
Ew nûr e, herê li erdê şihrê
şihra me ye, şihra bendewarî
Seydayê me ye, melayê yekta
Ava kiriye bi şor, qesran
Parîsê gulî bi şorê kurdî
Ava te dukur melayê Xanî
Bê zêr û kevir, ji pêta arî
Ava te dikir serayê şihrê
Gewher ew e, ew û can e bistam
Destpêkire ew û da ew encam
Ruhnahî te da, li erdê kurdan
Ruhnahiya te, delala yezdan
Hçvîn tu î, tu çavê sayda
Ferzane î tu û lawê mewla
B`sazê, te dikir, te da wê cûşiş
Ey hişvekiro! Te da wê xwahiş
şeştarê te ye, ko da me zanîn
Firdews li kû ye, bihar û havîn
Gul, bilbil û ney meqam û jale
Tev de dikirin fixan û nale
Zêrker tu î tu ne pîlewer tu
Seyda yî herê û ser hiner tu
Meywa te xweş e û avdar e
Wek Xanî kî ye? Tu kes nikare
Bercîs tu î tu, tu rêberê me
Textê te di dil û ser serê me
Tirba te ne ax e, canê Xanî
Tirba te dil e û cawîdanî
Rehmet bi te ye û pesna Yezdan
Heyrana te ne, xulam û xaqan
Hawar, hejmar 2, 1 Hezîran 1932
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)