Hacî Qadirê Koyî
Le Roma kewte ber çawim kesêkî ha’îm û heyran
Be hey’et û têy geyîm kurd e be şêwey ehlî Kurdistan
Ke çûme xidmetî pirsîm: Birader xellkî kam cêga yî?
Le kam la hatûyî? Girya, gutî: Baban! Gutim: Baban?
Dillim dawe, gutim: Bawke hemûman bêkes în lêre
çi qewmawe, gelê heyf e, megiryê herweku baran
Gutî bo xurbet û rûtî nîye efxan û hawarim
Le daxî hakimî xome, le şan û şewketî turkan
Gelêkim bîstuwe pestî û billindîy dewlletan, emma
Cîhan neydîwe pestî wa mîsalî hallî Kurdistan
Le weqtî xoy hemû şa bûn, serapa bêxem û şa bûn
Le cûd da Hatemî Ta’î, le şerr da Rostemî meydan
Le pêşa xakî melaney pilling û şêrî aza bû
Emêsta mar û mêrû, gurg û rêwî lêy deken seyran
Le kiwê ma ne’retey teqle û cilît û rimb û rimbazî!
Le kiwê ma dengî zurrna û deholl û şayî û seyran!
Le harey şeş perr û nerrey siwar û berqî şeşxane.
Le teqqey nall û şeqqey sim, le reqqey tobiz û qellxan
Dehate cunbuş û lerzîn le mahî bigre ta mahî
Le sehra çende wehşî bûn le tirsan çûne ser kêwan
Le rîzî zebir û zengî wan kesêkî tir nebû hergîz
Be şîr û hîşmetî kurd e ke mawe dewlletî Êran
Sera û eywanyan êsta ke lawey kunde bû û cuxde
Eger meydan û dîwan e serapa bûyte cêy doman
Le paşî ew hemû giryan û nalle û zarîye pêm gut:
Ezîzim xem mexo hênde, le sayey rehmetî Rehman
Emîrêk mawe paşa ye. Gutî: Kê ye? Gutim: şêr e
Gutî: Lêre? Gutim: Lêre, heta Taran û Hîndistan
Be xoy şêr e weku nawî, le şerr da duşmin endaze
Temayan her be ew mawe cemî’î xakî Kurdistan
Heçî cêgey umêdman e û ewî dill xoş deka emrro
Kesî dî lew be der nabête xemxorî gelî kurdan
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)