Hacî Qadirê Koyî

Bûkî dinya wek dellên wa bêheya û bêferr nebû Hênde damenhellkira û hîz û mallangerr nebû Rêy nîşanî ême da ew roje Adem derkira Boyekî em ‘aleme bê şorriş û bê şerr nebû Sofî bem renge ke wa goştî birakanî dexwa Hîkmet e rîşî weku caran dirêj û pirr nebû Nîsbetî ême û Urûpa qetrey derya nîye, Boç ulul’ezmêk be ‘ezmî be’setî pêy terr nebû Kê gerrî pê kirdibûy tûşî bellay xotim bikey Ew deme basî ‘ezab û dozex û kewser nebû Ey mehî dû hefte ta şems û qemer toyan nedî Danegîrsan ew mîsalî agir, emyan girr nebû Bem hemû tecrîde wa Hacî dillî xoşî nedî Ta le etwar û qisey em dewre kiwêr û kerr nebû