Mele Xelîlê Sêrtî
لكاتبه الشوقى
[Mefa`îlun mefa`îlun fe`ûlun]
îlahî j’ te dikim hêvî îlahî
Bi heqqê zat û wesfêt padîşahî
Bi heqqê wehdeta bê çûn û çendan
Bi fedl û minneta te l’ cumle `erdan
Bi xewxaya l’ serê xelqê te danî
Bi tedbîra ji bo wan ra te zanî
Bi wî pêxemberê pakîze ewsaf
Ewê kana heyatê me`dena saf
Óebîbê şehsuwarê çerxê eflak
Ewê “lewlahû ma kunna `erefnak”
Bi al û sehb û ehbaban temamî
Bi hindê enbiya w ruslêt kîramî
Bi emlak û bi `erş û hem bi kursî
Bi hûr û cennet û wildanê qudsî
Bi hindê cah û ewqatêt muşerref
Bi hindê `arif û me`rûf û e`ref
Bi fedla ehlê `ilm û muste`îdan
B’sefaa zahid û şêx û murîdan
Bi sitra ewlîya û salihînan
Bi hubba esxîya û qani`înan
Bi cenga xazî yû ehlê cîhadê
Bi huffaz û zekî ehlê muradê
Bi Qur’an û Zebûr hindê kîtaban
B’ ehadîs û kelamê mustetaban
`Efû kî tu minê bêçare miskîn
Nekî behsa gunahêt min bi te`yîn
Mihû kî wan ji mestûra kîtabê
Me pê şermî nekî roja hîsabê
Li me barana rehma xo birêje
Gunahan pê bişo lutfê verêje
Muradî hem bibexşe ey murad bexş
Me bê hêvî meke j’ ber dûnîya fehş
Tu yî meqsûd û metleb ya îlahî
Bi xeyrê te nehin min qet guwahî
Ridaa te dikim hêvî bidî min
Nekî şeytan û nefsê rehberê min
Hewayê wan li min xalib meke tu
Ji bo min rehnumayî her bike tu
Tu mi j’ mabeynê bi’l-kulliye bavê
Bi xwe min her mijûl ke se`t û gavê
Me û dê babê me hem mu’minînan
J’ lîqaa xwe nekî mehrûm çu hînan
Bi teb`a wî resûlê pakê nûrîn
Bibe cennatê `ednê b’ resm û ayîn
(Ji bo helbestê bnr. (Sêrtî, Mecmû’e, 1192/1778, wr. 46-b; Zoqeydî,
Mecmû’e r. 96-97).
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)