Elîxan Loran

“Esohî! Esohî! Lama Sabakhtanî” Ji Adaptasyona Încîlê, Markos 15:34 Li me diariya xewa stranên takekesî Û îskeîskên me yên çil û çar esrînî ye bîska din Dizîka diêşim, kes bi xulqê asîmanan nizane Qira qirdê me tîne, şop û aşop her tenêtî ye Belam zane û kane ye, banû û bane ye Kevan kevaniyên vegotinê (Veder, derbikdêr û destêwer e Heke simbil li ber bê bireqisin, dadixwe ji vegotinê) Xwedê hêlîna teyrê kor hildiweşand Di biharên kamilbûyî de ligel hewiya daran Evîn azîneya herî zînde Tu yê hîn bikî teyro, koro! Devê min no, diranên min ko Tu û êş litûfên Xwedê ne, pelê te vê yekê li xwe danaynin Li beriyê deşîfre bûye gerîllayeke ziravstûr Dê bişibe dilê me, li ku razê dê li wir bizê Dûre fermana hestûyê me radibe Çûyîn jî ditewe bi fer-manê re Dilê min zebeşê kêrê -ev jî kurdbesqûe ye; alima zilmê, zalim!-