Seydayê Tîrêj

Sala hezar û nehsed, heştê û sê bi hejmar Bîst û pêncê gulanê, tirk rabûn bi kar û bar Sîh û pênc hezar leşker, alayî û leq û hêz Li tuxûbê Hekarî, li ber xetê kirin rêz Bi fermana Evren, zor pê ma yê bay Kemal Êrîşek giran bidin,ser Kurdistana şemal Li meydanê bûne sef, kurên Teumûr û Cengîz Rêz bi rêz û lek bi lek, bi cebilxane û hoşkîz Onbaşî û bînbaşî, çi zabit û qumendar Tevd da bi yek dengî got:ey oxlim ateş war Lê pêşmergêd pehlewan, ji wa çiya hatin xwar Berê xwe dane cengê, wek piling û gurêd har Ji çar kenar û hawêr, bi seleh û rext û çek Weke şêrên dev bi xwîn, li dor wana bûn xelek Bû gurme gurme topan, xumîn kete reşaşa Gelî û kort û newal, mişt û dar bûn ji laşa Herik û der û pehnav, tev xemilîn ji xwînê Melkemotê cansitîn, ferman rakir li jînê Erd û ezman û çiya, tev bûn agir û volqan Mirnê konê reş vegirt, li ser cendekê tirkan Meydan û şewl û zevî, ew nehêl û der û çol Hemî kirin goristan, li laşêd tirkêd Anadol Balafirên di hanê, yêd peymana Atlasî Laşê tirkan didan hev, dor nedigha her kesî Xestexane û qişle, tije dibûn ji laşa Kurdên jar û feqîra, ne yên begler û paşa Ji birîndara genî bûn, bajar û gund û kelat Ji Sêrtê te Nisêbîn, ji Midyadê ta Xelat Evren turkêd Anadol, bi hezaran berhev kir Xirpo çû heyfa Seddam, xortê xwe tev li ser kir Sozmana Saykis Pîko, ya Firansa Ingilîz Dema ku hate danîn, ne b`rêke rast û temîz Sala hezar û nehsed, deh û şeşan bi hejmar Wan rohilata navîn, ji hev kirin pişk û par Ji bajarê Amedê, heta bighê Neynewa Destegul dane turka, bi tevdîra herdiwa Evren wisa dixwaze, ne wî erdê sêkuçik Ya hemberê Hekarî, bakurê çayê Zûzik Ey Evrenê ditator, daxwaza te b`cih nabî Welatê Kurdistanê, tucar tu pê şa nabî Keç û xort û mêr û jin, qet narazin şev û roj Ji cengê re li karin, welat wê l`te bikin doj Kurên Guhderz û Rustem, şêr û pilingêd çiya Bikin kar û xebatê, ew bi dest û bi piya Deşt û çiya û zozan, Dêrsim û Wan û Bîngol Cih û warê kurda ye, ne cê turkêd Anadol Ey Evrenê bê mejî, çav sorî kotek û zor Bila tu qenc bizane, jêre nema dem û dor çerxa dem tim li pêş e, tucar venagere paş Gelek wek te bê heval, di vê rê de çûne şaş Bi sûnd û soz û peyman, bi wê xwîna şehîda Bi wî çakûçê Kawa, bi gernas û egîda Bi wê tirba şêx Seîd, li goristana Amed Bi Berzaniyê nemir, bi gora Qadî Mihemed Bi kuştîyêd me kurda, em ji vê rê nagerin Bi merdî ser bi derd in, yan azadî yan mirin Bijî Partiya Demokrat, bimrin dahişk û neyar Bimrin peye û patexur, bimrin dûvê koledar Tîrêj heya vê semtê, helbesta xwe pêk anî Mêrxasîya pêşmergan, tev tê de da xuyanî.