Ehmed Huseynî
Stûnên nifirê
di hinavên demê de disincirîn,
Rûbarên şewatan
xweliya serê heft gundan
çavsorên bajaran
Serxweşên paytextan
Tixûbên qedexe yên nexşeyan
Keştiyên nehatî yên bendergeh
Nimêja bargeh
derya
û tawana oqyanosan
di guliyên êgir de semageriya ebedî
pêşkêşî hişê qederê dikin.
De gur bibe!
De nemir bibe
ey dîlana ji dûmanê!
De qoçan û belge û nameyên xwe
yên ji mizgîniyên giyankuj rizgar bike,
radestî girî bibe
û di çavên kesk yên berbeyaniyê de
alên bêrîkirina xwe daçikîne:
- Bavê min spîndar e.
Dayika min şengebî ye.
kurê min Sîpan e!
"Felemezê Koro"
ji
"Hizniyê Meskenî"
re digot û xilmaşiya êvarê
ji ser xilêfkên çavên xwe dadiweşand.
- Xwîna kesk a ku ji hişê min
ber bi berbeyaniya tawanbar ve diherike,
aniha,
dê ber bi te
û ber bi şevistana kirasên dayikên
şewatan ve biherike!
"Hizniyê Meskenî"
ji
"Felemezê Koro" re digot
û zingîna katjimêran
di dilê bêhûdeyiyê de dihejmartin
li xwe
li me û li heyva çarede şevî mikur dikatin:
Ez Amûda şewitî me!
Ez Amûda Bavê Mihemd im!
Stockholm, 13.09.1999
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng) Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)