Miraz Ronî

Ji zayîna rûmeta mirovahî Ji destpêka dîrokî şehrezayî Ji deryayê zanistî û zanîne Ji honandina rista şerê jinê ji bermayî yên şûrê setemkaran Ji kavil û xopanên dîl û jaran Ji kerb û hesreta çend hezar salan Ji îbreta çîroka bav û kalan Ji pêsîrên dayikan şîrê helal Ji kezeba vî erdê ava zelal Parî parî dilop dilop te paland Li parsiyên me yên tazî te aland Ji meydana kemalê bê kemalî Te rûmet jê afirand, nema xalî Te anî rehê Melayê Cizîrî Li dû, te vejîn kir Elî Herîrî Te kêfek da dilê Feqiyê Teyran Ji te ra dinê hemû maye heyran Piştê te çend sedsal dane me dûrdî Bes dîsa, me berneda zarê Kurdî Ew zimanê te anî întîzamê Her dem rûmete ji bo êl û amê Ew Kurdên melûl û jar û bê hesêb Te ji bo wan afirand ilm û kitêb Tu bûyî merîfet û esl binyad Bi te tim serfiraze gelê Ekrad Ey seydayê bi rûmet û dilovan Tu ji hîsên me re bûyi Tercûman Te dil da kurdistan, birka evînê! Lewra te kir bahane Mem Zînê Li tîbûna hezar salan bû kanî Bang û zarê bêzaran Pîrê Xanî Tu bûyî sitêra jînê xan û ban Li hewşa te xwe hatin zarên Kurda Tu bûyî tilsima şitla hebûnê Tu bûyî serkaniya serxwebûnê Bi kotekî û hejaran bûyî giyan Kî vxwar qurçek ji te rabu piyan Wek Mehemed, Riza û şêxê şirîn Wekê Osman, Celadet û Cigerxwîn Belê dilê Kurdan hêj bi birîne çan ku dîroka Kurda tew bi xwîn e Hêj jî miselletin li serê Kurdan Werîsên mîratên Beko yê Ewan Piştê te çendî car kirin goristan Sed car şewitandin xaka Kurdistan Amed û Dêrsim, Zîlan û Agirî Lîce, şernex, Helepçe û Qoçgirî Zilma Ereb û Ecem li hêlek e Singû yêjon Tirkan jî li kêlek e Alek min merdî, mêrxasî, rûmet e Alek min ji dojeha xiyanet e Alek min xirab êxistî, xopan e Alek min tim li piyan wek çiyan e II Ew enyada te ya hember bêdadî Hiş û giyan e bo me tu jî zad-î şîretên te ji me re dewr û dersin îro li şopa te hezarin girsin Her ku em pirsa xwe ji, te dipirsin Em li dilê nemerda xof û tirs in îdî Egîtin biçûkêd Kurmancan Erdhejin li textê sahîb rewacan îdî Kurd bo sahîban ne gedan e li doza serxwebûnê canfedan e Wer ji te re bidim methê mêrane Her yek pelengek ar û ejderhan e Qirp û qiyamet e ew li piya ne Giyan pola û têjikê çiya ne Car diwelidîne Guderz û Rustem Vejîne li Dehaq Kawa`yên Hemdem Kemal û Heyrî û Xakî û Mezlûm Ronî û Rûstem û Mizgîn û Mehsûm Azad û Dêrsim û Bager û Sozdar Roza û Merwan û hezar û hezar Ew Kurdên ku Romê li Agirî gor kir Egîdên bi xwîna xwe nû bi can kir Ew Kurdên ku li ber dijmin serî qor Lehengên Kurdan îro hildane jor şitla azadiyê bi xwînê avdan Bûn şan û şeref û li dinê nav dan îdî Kurd li piyanin û dimeşin Wekê berê ne kor û çarereşin îro Kurd jî bi serok û partî ne Li doza azadî ber pê xwe dîne îdî Kurd li xwe xwedanin piranî Mizgîn li te ey şêx Ehmedê Xanî