Pejnên min,
Dialêsin tenêtiya payîzan,
Difûrin li ser bedewiyên biharan.
Wek hestên sêwiyan,
Ew jî têkçûn, ber bi xewnên kûr û dûr ve.
Wek hestên keçeke sêwî,
Ramanên serjêkirî, bê ol û îman.
Ku heman deman çewterêye xazên wan,
Kes nizane li kû derê dilîsîn?
Li ku derê ne hêlînên wan,
Nezî erd in an jî esman…
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng)
Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)
Bêrî Bihar şiirlerine dön