Di edebiyata Kurdî de Siyahpoş di nav navdarên herî mezin de cih digre. Li gor riwayetekê di sala 1820an de, li gor riwayetekê din jî di sala 1779an de Xwedê daye. Ji şi’irên wî fêm dibe ku ji Kurdên Îranê ye. Ji bo xwendinê li gelek deveran geriyaye û demek dirêj jî li Farqînê maye. Kitêba wî Seyf-ul Milûk û Bedî-ul Cemal mesnewiyek e û nivîskar xezelên gelek xweş di navbera beşên vê mesnewiyê de danîne. Mirin xoş tê li min, nek ez cuda bim Wekî perwane qurbanê çira bim Bila 'umrêm se'atek bî digel yar Ne sed salan bimînim bêyî dildar