Ji eşqê êş difûriya
Gava hesp simê xwe li erdê da
Erdhejekê mexelt ser hîvronê
Sibeh êdî man bê hewş û asîman
*ji pirtûka wî Li Dor Kêvjalan, r: 37
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng)
Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)
Osman Mehmed şiirlerine dön