li ser hendefên bilind
xwe vedişêre, li benda bayên kuvî disekinî
(kemendavêjekî yeman bû)
û her roj kemend diavêt stwê bayekî
û li pey xwe dikişand
dianî di tewlê de gire dida û ew kedî dikirin.
lê dizanî ku hemû ba bibin yek
dê tofan bi serê wî de bînin
*Ji pirtûka wî Dîwana Hestiyan
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng)
Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)
Erd Agron şiirlerine dön