li wê çolê, li wê berpalê
ji zemanê sed û bîst û çar hezar
pêxemberan û bi vir de,
ji newala kesk û şîn a zarotiya min
heft çiya û heft geliyan bi wir de
bi bakur de
birîneke kûr, dûr û tarî
birîneke kevnar, sar û xalî
ji du devan dinale di zikê erdê de
li binê wê newalê...
çendî û çend dewran, bêsilav
çendî û çend tofan, bêkelam
bi bayê xezebê hatin û çûn
hovane, çavsor, bêfedî
li ser devê te keserên qelişî
û di çelqên te de tîbûna çiryayî
ku guhanên ewran diguvaşt
sibeheke payîz a por weşiyayî,
reş kirin û çûn
lê kesî nedî, kesî nedî
ziwahiya li ser zimanê te yê bejî
ku bi taya tenêtiyê dibirijî
ku bi taya tava tenêtiyê dipijiqî...
kesî nedî
bêhay û bêpay ji aşîtiyên gêrgêre
bi sedan kevokên bej, rengarî
sal duwanzde meh û roj bîst û çar carî
li hendesa te ya tije qul û kinas
dil diketin tenêtiya xwe ya tenha
û çarenûsa çaralî ya evînên berî
li çeperên hilferîna peran dineqişandin
ji bilî asêgehên xewle û tarî
wargeh hilnebijartin, hêlîn çênekirin
xwe ji awirên xure veşartin
û xwe nespartin bextê hezkirina destên kedî...
her kes reviya, qetiya her tişt
ji xwe û ji dahatûya xwe
gund û zozan vala bûn
ji sertara gir û kepezan, dorana çiyan
pêjna germahiya dengan qut bû
û çûn
lê ew li wir man
wekî rengekî biyan,
çiya hejiyan
newal qîriyan
dirinde terqiyan
lê ew ji cihê xwe qet neliviyan...
û îro xewna min
nahêle ku bitebite dilê min
lê çi bikim
qelaç bi kaş
zinar sar
kevir kerr
newal lal
û piyên min qels in,
gelo heye ku ez te bibînim
bi çavên zarokekî, careke din?..
Anlam için kelimeye çift tıklayın (Ferheng)
Anlam için kelimeye uzun basın (Ferheng)
Dost Çiyayî şiirlerine dön