Açıklama
<p>James Joyce di hişê cemawerî de bi gewre-berhema xwe <em>Ulysses</em>ê ve bûye yek, li gel nasyariyeke nisbeten berbelav bi pexşanên wî yên din. Şi’r û şa’iriya wî gelekî kêmtir hatiye naskirin û her li perawêzê maye. Reng e eve yek ji xedrên mezin be di edeba modêrn de. Lew re ji bilî hindê ku wî pêşiyê şi’r nivîsîne û her xwe şai’r zaniye, dirêje an berdewamiya têma û hêmayan û ya cihêrengiya cureyî û şêwazî heye ji şi’ra wî bo nava pexşana wî.</p>
<p> </p>
<p>Lê belê cudatiyeke wan a xweşbextane jî heye – Joyceê ku bo nimûne di <em>Ulysses</em>ê de xwe li pişt bircên vegêraneke objektîv î bi mi’mariyeke şahane asê kiriye, di nav rêzên şi’ra xwe de mirovekî berdest e bi hez û awat û kerb û keserên xwe ve: Di tak-helbestên <em>Erkê Pîroz</em> (1904) û <em>Gaz Ji Tifikekê</em> (1914) de bi peyvbaziyeke sersûrker şerekî parodîk dike li gel nizama rewşenbîrî ya dewra xwe; di <em>Ecce Puer</em>ê de li ber jidayikbûna neviyê xwe bendeke irfanî davêje ser çar nifşên bab û kuran yan jî ser hatî û çûyiyên dinyayê; di sêzdeh şi’rên epîsodî yên <em>Pomes Penyeachê</em> (1927) de bi kamiliyeke hêj narîntir hijmekariya xwe li ber nexşên dinya û fezayê dizikirîne; û, axirî di ser hemûyan re jî, di sî û şeş parçeyên mosîqayî yên <em>Mosîqaya Jûrê</em> (1907) de hestyariyeke şareza ya evîn û jînê bi peyv û awaz dike, her wekî gava dibêje:</p>
<p> </p>
<p><em>Li wê saetê ku tişt hemû xwe didine bêhnvedanê,</em></p>
<p><em>                        Lo nazirînê tenê yê perên esmanan,</em></p>
<p><em>                        Aya tu dibihîzî şevbayî û axînên wan</em></p>
<p><em>Çengên ku dijenin li ser Evînê </em></p>
<p><em>                        Da vekin derwazeyên zer ên sehergahan?  </em></p>
<p><em> </em></p>
<p><em>Ku tişt hemû bêhn vedidin, qey tu bi tenê</em></p>
<p><em>                        Hişyar dibî da bibihîzî jena çengên xweş</em></p>
<p><em>                        Bo Evîna ji pêş de dayî ser riya xwe gurr û geş</em></p>
<p><em>Û bibihîzî bayê şevê yê ku bi lawjeyî difetilînê</em></p>
<p><em>                        Ta ku şev berê xwe dide nemanê? </em></p>
<p> </p>
<p><em>Sercem Şi’rên James Joyce, </em>berê çendîn salên kar û renca şa’ir û wergêrê emegdar Kawa Nemir, tevî pêşgotina Michael Patrick Gillespie û bi teqdîmeke berfireh û bi sedan têbîniyên raveker ên wergêrî, bi çapa duzimanî ya ingilîzî-kurdî, <em>portreyekî hundermend ê wek şa’ir </em>dikêşe bo xwînerên kurdîziman. Her wiha, wergera nayab a Nemir, bi hişyariya li ser hûrdekariyên peyvî û wateyî, bi raçavkirina aboriya deqî/tekstuel, û bi pabendiya bi deng û şêwazên guherbar ên şa’irî, berhemeke layîq e bo gewreyiya navê Joyce û bo zimanê Xanî.</p>
<p> </p>
<p><strong>Ergîn Sertem    </strong></p>
Dili
Kurdî (Kürtçe)
Sayfa Sayısı
240
Boyut
13 x 19.5 cm
Basım Yeri
İstanbul
Basım Tarihi
2022
Baskı
0
Çeviren
Kawa Nemir
Resim Sayısı
1