İçerik

Buhranda Bir Kürt Aydını

Bu çalışma Bitlisli Kemal Fevzi (1891-1925)’nin, yaklaşık yüz yıl önce yayınlanmış üç kitabının çevrimyazı formunu

ve edebî açıdan bunların ayrıntılı analizini içermektedir. Çalışmada, metinler orijinal diliyle verildiğinden sonuna bir

de sözlük eklenmiştir. Böylece Bitlisli Kemal Fevzi’nin her üç eseri de latin harfleriyle ve tam metin olarak ilk kez bir

arada yayınlanmış olacak. Bu eserlerden biri olan Elem Çiçekleri’nin önsözünde Kemal Fevzi, “Ömürlerinin benim

fânîliğimin defîn-i ihtirâs olan senelerinden daha uzun olacağına eminim.” diyerek şiirlerinin kendisinden daha uzun

yaşayacağını ima etmiştir. Bu çalışma ile yazarın bu “kehaneti” ve “arzu”su da gerçekleşmiş olacaktır. Çünkü bu

eserler bir asırdan uzun bir süredir, tozlu raflarda unutulmuşlardı. Bu bağlamda, Şeyh Said Efendi ile birlikte

Diyarbekir’de idam edilen ve unutulmaya yüz tutmuş bir şair olan Kemal Fevzi Bey ve onun mezkûr eserleri, bu

çalışmayla yeniden okurlarla buluşmuş olacak.

Tanzimat’tan sonraki Osmanlı edebiyatında realist, romantik, milliyetçi ve nihilist eğilimlerin edebiyat metinlerinde

yansımaları olduğu bilinmektedir. Yirminci asrın hemen başında yazılan Kemal Fevzi’nin bu eserlerinde de devrin

politik ve psikolojik etkileri açıkça görülmektedir. İlk iki eserde genç bir askerin romantik milliyetçi duygularını

okurken zaman zaman Mehmed Emin Yurdakul ve Ziya Gökalp tarzını anımsatacaktır. Elem Çiçekleri ise adıyla,

Charles Baudelaire’in meşhur eserini akla getirse de, ferdî emelleri, sorunları ve sıkıntıları işleyen şiirlerinin

üslûbuyla, okurların zihninde daha çok Ahmet Haşim’i, Tevfik Fikret’i ve Abdülhak Hâmid Tarhan’ı çağrıştıracağı

söylenebilir.