Mihemed Emînê Heyderî

Bi navê xwedayê dilovan û mihrîban Mûlida pêximber hezar mêj lê bê xwar Em bidin hemdê xwedê ey misilman Daye me pêxemberê axir zeman Ew xwedayê ku hîdayet daye me Ni`meta xweş dîn islam daye me Ni`meta ji her Ni`metê xweştir eve Mineta ji her minetê meztir eve Go me îman aniye bi rebê ezîm Em muşeref bûn bi qurana kerîm Ew xwedayê xaliqê erd û sema Tu ne hêlî umeta ha der xema Em gunehkar çav li xifrana tene Hêvîdarê rehm û ihsana tene Em bi îman têne erda mehşerê Pey muhemmed her ne hewed kewserê Ey muhemmed Ey şefî`ê umetê Hadî û mihdî hebîbê izetê Ey tu bûyî çê tire ji kewn û mekan şehsiwarê alemê fexra cîhan Ey muhemmed ey resûlê ins û cin Xwedî tac û beyreqa roja mezin *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** Ew kesê go talibê xêrê pire Go bide vê mûlida pêximbere Her weha şêx û welîyan yek bi yek Wesfê mûlida pêximber dan gelek Gotinê go ew mirovê qenc û zan Pakê çend ahl û birayê musilman Wer kirî libsê munasib bêhna xweş Mûlidik da xwendin bi dilekî xweş Wê here heşrê di gel sefa berê Dê vexwe avê ji hewda kewserê Ê go xwendî ser pera zêde bûyî Ji bo mûhemed nabê vala destê wî Go sûal jê tê kirin bi izna xwedê Ew di gorê da bersivek xweş didê Xaniyê mûlid go têda xwendina Tê hemandin ji diz û dijmina Hem ji şewt û xerq û afat û bela Hem hesûd û çav xerab û xela Civata mûlid go tê xwendin li wê Lê heta salekê melek naçin ji wê Ew didin rehm û selatan ser kesê Daye xwendin mûlida wê civatê Kêb mûlidê ra deynî xwarinê çend musilman guh bidin vê xwendinê Ê bixwe zad û ava mûlidê Têne dilê wî hezar rehmê xwedê Ger bixwe hin xwê genim ya şerbetê Ew ji dilê wî bibe her i`letê Ew kesê i`şqa mûhemed pêre be Go bike qesda ciyê mûlid hebe Go here wê civatê bivê niyetê Her wekî wî kirye qesda cinetê Kî dixwazê go mûhemed şabibî Qîmeta vê mûlida wî zanibî Lew bi hezkirnê îman kamil dibe Buhişta baqî bo wî hasil dibe Ê go qîmet dane mûlida nebî Bûn xwedyê qedr û keramet ey ebî Pir ji i`şqa wesfê wî mesref kirin Wan meqamê a`lî xêrê pir kirin Em bi çêbûna mûhemed pir xweşin Em musilman ser bilindin dilgeşin Ej dana wesfê wî dûrim heqîr Nîne i`şqa dil mirîme ez feqîr *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** Ey mûhemed ey hebîbê min bizan Dê ji bo te çêbikim gerdûn cîhan Ewelê xelkê tiwî axir nebî Tiştê mayî wê ji te beyda bibî Heq te`ala gote cibrîlê emîn Tuj ciyê gora mûhemed axnê bîn Ava tesnîmê bi wê axê bikîr Tev li wê şewqa mûhemed bik hevîr Bû weke dura sipî pir birûsk da çû sicûdê hem kirî hemdê xweda Heq xwedê gote pênûs binivîs heme Go çi binivîsim li ber emrê teme Got binivîs la îlahe ile lah Hem mûhemed bû resûle lahî şah Lew pênûs got ya îlahe la`lemîn Kî mûhemed ew çi nave pir şêrîn Ê di bin navê tera dînim kiye Mihebeta wî pir li min xweş hatiye Lê xwedê gote pênûs ger ew neba Erd û ezman û felek wê yek neba Her çi mexlûqê hene ta axirî Min ji bû navê mûhemed çê kirî Wî selam daser mûhemed kir xîtab Ji ber mûhemed ve xweda da cewab Go e`leyke selamû we rehmetî Lew pênûs bû serxweş û hem dil ketî Hê ji hingê bûye sinet ev selam Wacibe reda selamê berdewam Ew ji ber i`şqa mûhemed bû du şeq Hem li ser lewhê nivisî emrê heq Wî ji adem ta here axir zeman Umeta pêximbera kirna beyan Kê ji xwedêra go bike hin ta`etê Wê bi rehma wî here nav cinetê Ê gunehkar wî bişîne cehnemê Umeta pêximbera danîn hemê Ew heta navê mûhemed peyde tê Kir weke wa deynê halê umetê Heq te`ala go te edib ey qelem Heybetê girte pênûs ma der elem Lê pênûs gote xwedanê i`zetê Ez çi deynim der heqê vê umetê Gote deyne umeta ehmed binûr Ew gunehkar rebê wan rebek xefûr Wî di lewhêda nivîsandin temam Madibin hukmê xwedêda weselam *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** çûn xwedî xwestê go adem çê bikî Hem ji wê zuriyetê zêde bikî Wî li wê şewqa mûhemed kir nezer Nuqtê xwêdanê ji şewqê hate der Dakete ser axê adem bû herî Emrê rih kir ket laşde wî çêkirî Ji law e`bas yek rîwayet hatiye Go nebiyê me mûhemed gotiye Ez nebî bûm çend hezar salhê berî Bavê me adem go hê av û herî Rihê adem ket laşde ew bûne yek Ji pêv şeytan çûn sicûdê tev melek Heq te`ala gote adem ba wefa Hilgire şewqa mûhemed mustefa Go xwedê şewqa mûhemed danî pişt Birûsk da nav cinetê bax û bihişt Go tû û hewa herin nav cinetê Herdû ser bestin li kêf û lezetê Her tiştê go hûn bixwazin jê bixun Ji pêv vê dara genim hûn jê nexun Ew di nava bihiştê da man gelek Dê ji piştve tên temaşe ew melek Hate hewa gote adem ey hebîb Ev çi şewqa safî nazik reng e`çîb Gote ev şewqa hebîbê e`zeme Ew ji her pêximbera re xateme Dema wan bê emrî kir waj darê xwar Dîse ew şewq çûye piştê bû sitar Qet nema parçek ji erda cinetê ile wan lê kir li mêj û ta`etê Nêzîkî dara genim nedibûn yeqîn Hate xapandin bi iblîsê le`în Sûnd di xwar şeytan di go ez nasihim Namirin ger hûn bixun dara genim Ew ji rê çûn ketne dava hesedê Wan genim xwar ji bîr kirin emrê xwedê Mane tazî ew ji libis û tac û per Lew xwedê go ji bihişta min herne der Ket ser nedîbê li erda hindê tek Pir girî ah û nalîn çûn felek Ew di wî halî girî dida li e`rş Ew di bin navê xweda navekî xweş Dîtî la îlahe ile lah heye Hem mûhemed bû resûle lah heye Tû bi heqê wî ke adem gotiye Te dibin navê xwera ew daniye Wî mûhemed daye ber xwe tobe kir Heq te`ala deryî tobê lê vekir Hate cibrîl gote adem ba isol Toba te ji bû mûhemed bû qebûl Her bibîne qiseta pêximbera Pir bi cah wî e`fû bûn ey bira Ya îlahî tû qisûrê me bida Xatirê navê mûhemed ey xweda *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** Bav û bapîrê mûhemed ta bi jor Bihiştîne merd û mirxwas û cesûr Silsîla wî tev esîlin faxirin Dê û bavê wî temîzin tahirin Bavê wîj adem heta i`dnan hene Lê ne ser rasitin rîwayet tê hene Lê ji i`dnan bê heta bavê dêwî Bîst û yek bavin temam rast û qewî Ewela şewqa mûhemed mustefa Go ji adem çûye şîşê ba wefa Neqlê idrîs nûh û sam bû her weha Ta bi ibrahîm û isma`îl geha Ta gîha e`dnan mû`ed nîzar mûder çûye ilyas mûdrike xûzeyme her Hat kenanê nedr û malik çû fehir Xalib û lûey bi ke`b û mûrre bir Hat kîlab û çû qusey e`bd ûl menaf Haşim û e`bd ûl mûtelib bê xîlaf çû ji e`bd ûl mûtelib şewqa hîmam Hat ji e`bd ûlah re bû piştek temam Riwê e`bd ûlah go şewqê lê veda Bû wekî heyva li çarde birûsk da Heq te`ala emrê cibraîl dike Bêje ridwan ber derê bihişt veke Bêje malik bigre derê cehenem Paşê her mizgînê bide vê a`lem Hate keyfa erd û ezman û cîha Dengê tesbîha bi her erdê gîha Hate cibrîl daye mizgîn û xeber Erd û ezman şerq û xerb û behr û ber Beyreqa şewqê li ser ke`bê veda Gote xelkê ew zemanê ehmeda Ev şeva şewqa mûhemed bû neqil çûye zikê amîne pê bû hemil Hate dewra xatimê pêximbera Hat dema dînê mûhemed eşkera Hat zemanê heq di destê dil yeka çû zemanê pût perest û mûşrîka Wê şevê pir bûn e`lamet bê jimar Text û kursîyê milûkan ketne xwar Textê qeyser hat qulabtin ser devê Distû hev werbûn senem e`ynê şevê şeq bû eywana melek kesra yeqîn Hem ji kestê textê iblîsê le`în çû çiyayê bû qebîsê barkirî Hemû şeytan lê gihan hev dan girî Jêre gotin ka reva te ji bû çiye Ta bi canê te ji tirsa girtiye Gote şeytanê li dûrê têne hev Ya di destê min de maye îro rev Ew go çê bû hurmeta me qet nema Wê hilîne dînê pût û senema Qîmetê hîla nema go ew gîha Wê bi şûrê heq bike fetha cîha *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** Amîne go hemil min şeş meh temam Hate e`bd ûlmûtelib da yek selam Gote e`bd ûlah xwe rabe kar bike Ber bi şam tacirîkê her bike Tûj medînê xurmena ji bû me bikir Hin te`am û xwarinê bîne veger Go xweda kurkî bi amîne bide Xwarinek baş tû bi şêranî bide e`bd ûlah rabû xwe kar kir çû ji mal bîst û pênc sal e`mrê wî xortê delal çûye şam hat medînê ahû we ah Go wefat bû hate ser emrê îlah Hesreta bûna mûhemed di dilde ma Hem mûhemed bav neda bê xem nema Karwanê pêre hatin ber bi mal Wan ji e`bd ûlmûtelib ra gote hal Hem bihîstî amîne bû dil birîn Da girî û dar û ber pêre girîn Go hebîbê min wefat bû ey xweda Hem kurê min ma yetîm canêm fîda Daye e`bd ûlmûtelib sebrek ema Hesreta e`bd ûlah carek dilde ma Hem di nava erd û ezman bû hizin Ê bihîstî ma di vê hizna mezin Hem melek gotin îlahê bakirin Em bi çê bûna mûhemed şakirin Ya go îro zêde kirye kerbê me Go mûhemed ma yetîm ey rebê me Heq te`ala go ji we zane tirim Ej mûhemed ra ji dê û bav çêtirim Mij ezelde daniye emrek e`zîm Wê mûhemed bête dunyayê yetîm Ey birayê musilman guhdar bin Qîmetê zarwê yetîm pir zanibin * * * Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam Amîne go neh meh hemilê mi çûn Pir îşaret hem e`lamet zêde bûn Zehmetî qet min ji hemlê xwe nedî Wek jinê xelkê eziyet min nedî Bîstê nîsanê bû sala şerê fîl Hem şeva dûşembê bû şahî celîl Di wazdehê heyva rebî `il ewel Amîne go mam tenê der menzil Amîne go çar teref şewqê veda Ew şeva go çêbibe dostê xweda Min di wî halê e`cîb nûrek didî Qesra besra erdê şamê min didî Sê e`lem min dî ji nûra misle berq Yek jê dane xerb û ya dî dane şerq Beyreqa sisya ji wê nûra letîf Dane ser beytê go ew ke`ba şerîf Heq te`ala gote cibrîlê emîn Hin melek bib dakeve erde zemîn Razî bûna min li ser xwe wergirê Vê şevê mizgînê bide her derê Ber veke ridwan derî her çinetê Perî serbestin li kêfû da`wetê Bêje malik bigre deryê cehenem Gazîke nav erd û ezmana hem Anî cî wî emrê xwedê yek bi yek Hate xwarê pêre hatin pir melek Hindûr û dan ber bixûr û e`nbera Dan selata ser mûhemed eşkera Bo mûhemed tahir û sinet kirî Dev li ken şewq jê hilat çav kil kirî Yek nerîn da ezmana şewq veda Wî go tilya şehdê rakir şehde da *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** Hat mûhemed merheba sed merheba Hat mûhemed bû şefî`ê mûznîba Hat mûhemed ser ser û çavare hat Hat mûhemed roja îmanê hilat Hat mûhemed ewelê xelkê bira Hat mûhemed axirê pêximbera Hat mûhemed xwedyê qurana kerîm Hat mûhemed merd û mirxas û rehîm Hat mûhemed hedyê qenc jêrene Hat mûhemed ne`metê xweş pêrene Hat mûhemed pişt û banê dewletê Hat mûhemed ser şivanê umetê Hat mûhemed mestire ji her miletê Umeta wî çêtire ji her umetê Hat mûhemed bû şefî`ê a`sîya Hate dermanê e`lîl û qasîya Hate şewqa erdû ezman û cîha Hate imdada gunehkarê niha Hate siltanê cemî`ê enbîya Hate nûra her dû çavê ewlîya Hat yekî wek wî nebûj qewmê berê Hat yekî wek wî nema ta axirê Hat mûhemed rehmeten lil a`lemîn Hat mûhemed xatemen lil mûrselîn *** Hûn ji i`şqa dil bibêjin berdewam Ser mûhemed eselatû weselam *** Ey mûhemed seyidê kewn û mekan Ey şefî`ê mehşera roja giran Ey tû nûra xerb û şewqa meşriqê Tu xwedyê tac û bûraq û beyreqê Xatimê cumle resûl û enbiya Rohniya çav û wan dikê ewlîya Ya hebîbe lah resûlek sadiqî Ya resûle lah birastî natiqî Nav şêrîn û ser bilindê a`lemê Merd û mêrxas tir ji texmê ademê Sor gulê baxa ji rêwê te fedî Wek te şêrîn û xuşik kesik nedî Lew ji şewqa te şeva reş bû şefeq Yek îşaret go te da heyv bû dû şeq Nuqteke nûra teda erd û sema E`rş û kursî heyv û roj tev têde ma Ger ji adem bê heta dunya hebe Her ser insanekî sêsid dev hebe Her di devkî de hebe sêsid ziman Wesfê husna te bibêjin her zeman Ew ji milyonekê yek nakin temam Lew ji nûra heq tû çêbû ey îmam Hêviya vê umeta ha her tiwî Rehberê me bal xwedanê heq tiwî Nefes nefes go kete nav a`lemê Tû şefa`et kê ji bome ew demê Em bi cahê te dikin nalîn û zar Bal xwedêve dil şikestî istûxwar Tabi`ê pêximberê vê umetê Pê mûhemed herne baxê cinetê Ya îlahî ya xefûrû ya helîm Ya letîfû ya kerîm ya rehîm Hêviya me ey wedanê a`lemê Tû e`fûke ehlê îmanê hemê Ger çi em e`bdê gunehkar pir hene Lê tiwî rebê me em e`bdê tene Deryê rehma xwe vek li me ey kerîm Me e`fûke tû bi qurana e`zîm Tû qebûlke vê dû`a û xwedinê Ecr û xêra ê dide vê xwarinê Bighê rihê nûr mûhemed mustefa Hem rihê al û eshabê wî teva Adem û hewa cemî`el muminîn Ê ji wan çê bûn nebîyû murselîn Fî sebîl lah şehîd û xaziya Hace lilah cemî`ê ewliya Ê xerabî kir û ya qencî bi me Ya xerabî dê û ya qencê ji me Ê go mûlid daye ya lê bû sebeb Ê go hadir kir ya lê bû teleb Dê û bav û hazir û guhdarê me Mêr û jin sax û mirî hem zarwême Bighê rihê musilmana mêr û jin Ehlê îmanê go saxin ya mirin Ya semî`û ya mûcîbe de `ewat Ya cemîl esetrî i`nde `eserat Bo mûhemed al û eshabê wî Bo rihê etba`û hem ehbabê wî Ê go telîf kirye mûlid ey bira Bû feqîrê heyderê hem hazira Hûn bixwînin fatîhe ser van temam Ser mûhemed eselatû weselam *Wergerandina Latînî: Dilbend Xelîl **Mewlûda Nebî cara pêşî 25 adara 1899´an de hat çapkirin.