Remezan Temelkûran

1.Destpêk Dest dikim navê Xudayê mihrîvan Xwedyê bêruh û temamê xwey ruhan. Hemd û pesnê xweşik û şîrîn ji can Em didin bo te Xwudayê ins û can. Tu birêjî ser nebiyê şehsuwar Hem selat û tev selamê bêjimar. Tu bibî razî ji me ya Reb eman. Ehl û yar û hogirê wî her deman. Em dixwazin çend kelam pêşkêş bikin Da kelamê xwe'b Muhemmed xweş bikin. Behsa jiyana Muhemmed em bikin. Da nezan wextê bixwînin fêm bikin. Da jiyana rêberê xwe em bizan Em herin pê re û rêça wî biran. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin. Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin 2.Hatina Nebî Evdila ye navê bavê wî biran! Amîne ye navê dayê hûn bizan. Wextê Evdila giha çaxê jinan Wî çû xwest e Amîna nazik ciwan. Gora ‘urf û adetê xwe tam kemal. Pêk anîn li Mekkehê bûka delal. Bûk û zava wusleta işqê gihan Hem ji wê işqê çêbû fexra cîhan. Umrê Abdullah bû bîst û pênc jimar. Şerbeta mirnê-l Medînê wî vexwar. Pîştî Abdullah wefat kir du mehan Hat Muhemmed ruhniya heft asuman Wextê sibê meh Rebîûl Ewwel bî Dozdehê heyvê, duşembê hat nebî. Hat Muhemmed qasidê emrê Xwedê Hat Muhemmed xwediyê Qur’ana Xwedê. Hat Muhemmed ew gula nav cennetê Hat Muhemmed ew tebîbê ummetê. Hat Muhemmed bêhna miskê jê diçê Hat Muhemmed nûr ji wechê wî diçê. Hat Muhemmed her ew e şahê zeman Hat Muhemmed rêberê zan û nezan. Ger dixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 3 3.Zarokatiya Nebî Wextê ew nûra zelal hat ser zemîn Bona şîr da Helîmê dayka emîn Piştî Helîmê nebî bir mala xwe Her tişt lê zêde dikir dît çavê xwe Dema li cem Helîmê pênc sal qeda Teslîmê daykê kirin nebyê Xuda. Wextê nebyê pir şirîn ket şeş salan Çûn Medînê da biçin ew mal xalan. Ew li Medînê mehek man mal xalan Ew zîvirîn da bên Mekkê nav malan. Wextê ew nêzîkî Ebwayê bûne Amîne mir, ew her du dil kul bûne. Piştî daykê ma ye ew cem kalê xwe Cem maye heta giha ew heştê xwe Wextê kalê wî mirî heşt salî bû Bav û day û kalê wî kes nemabû. Piştî wan her sêkan çû cem mamê xwe Wî hewandî heta paşya umrê xwe. Ger bixwazin emrê xweda pêk bînin. Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 4.Xortbûna Nebî Ew sêwiyê Mekkehê bibû ciwan Nav û dengê wî hebû li her ciyan Çi kesê ew nas dikir heyran dima Lewra ev ji hîl û vira dûr dima. Ji mirovên xwe re qenc û camêr bû Hem ew xwediyê exlaqek pir taze bû Wî arîkariya miletê xwe dikir Ê ketî re destê xwe dirêj dikir Çi kesê birçî bû wî ew têr dikir Ê sêwî û êtîm wî xwedî dikir Wextê bîst û pênc temam kir umrê wî Xetîca Kubra re nîkah kir ewî. Navbeyna Xetîc û resulê Xuda Şeş zarok çêbûn jı wan izna Xuda. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 5.Hatina Wehyê Ew nebî wextê nêzîk çil sal bûyî Xweda alîkî ji millet dûr bûyî Ew diçû her dem Şikefta Hîra Nûr Da bikê îbadetê Rebbê Xefûr. Rojekê Nebî-l Çiyayê Nûr de bû Demkî de Cibrîl bi wehyê hatibû Wî melek gotye resûlê îns û can Tu bixwîne vî kelamê ê Xudan. 3-Rabû xwend ew tişta ku emrê Xwuda Wehya ewwel hatibû ji cem Xwuda. Piştî wehya ewwel hat, êdî nehat Heta demkî paşî Cibrîl dîsa hat. Got Xuda emrê te kir ku bang bike Lê ewil ji mala xwe dest pê bike. Got tu bêje Laîlahe îllallah Hem tu bêje Muhemmed resûlallah. Banga ewil li Xetîce hat kirin Zeyd û ‘Elî, Siddîq ew teqîp kirin. Bê şik û şupe wan xwe teslîm kirin Ji can û dil wan îslam qebûl kirin. Wan bi îmanê, nebî pir şad kirin Sê salan îslameti wan xef kirin. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 6.Zilma Muşrîkan Pir zor û zehmetî dît nebyê Xuda Wî neberda gotina emrê Xuda Rojekê nebyê Xuda-l Kabê de bûn Ebû Cehl û havalên xwe lê kom bûn Wan kelamê sar û reş gotin nebî Zêdetir çûn heta êşandin nebî. Apê wî Hemze dema ku pê hesa Wî hiland heyfa Muhemmed ji pîsa. Roja piştî wê çûye cem Mistefa Hemze teslîm bû Muhemmed Mistefa. Piştî Hemze ê ku nav û deng dayî Ummer Îbnû-l Xettab misilman bûyî. Wextê Ûmmer hat û îman kır qebul Eşkere-l Kâbe nimej kır tev resul. Kafir û muşrîkên Mekkê har dibûn Ezyeta wan bo sehaba zehf dibûn. Ber ku zilma zaliman çûn cem Neceş Eshabe hewandî, wî şahê Hebeş. Piştî wehî hatî, deh sal ser de çûn Hem Xetîc û Ebû Talîb her du çûn Mirna wan, nebyê Xweda mehzûn bûye Navê wê salê huzun wan daniye. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 7.Mîrac Rebbê âlem xwest nebî keyfxweş bike Hem wî ji derd û kula azad bike Wextê palvedabu ew nebyê emîn Rebbê âlem rê kirî Cibrîl emîn. Gotê rabe da biçine ey emîn! Da Xwedanê şev û rojê tu bibîn. Cibrîl û nebî ji Mekkê ew çûyîn Mescîd-ûl Eqsayê her du sekinîn. Wê şevê çûye mîracê ew resûl Piştî nimej kir Xuda ew kir qebûl. Çû Muhemmed rûyê erdê derketî Çû Muhemmed banê ezman derketî. Çû Muhemmed ser bûraqê wek tîrêj Çû Muhemmed aniye pênc ferz nimêj. Çû Muhemmed ew ketî nav nîmetê Çû Muhemmed cem Xwedayê îzzetê. Çû Muhemmed wî bi çavan dît Xwedê Çû Muhemmed anî cih emrê Xwedê. Ger bixwazin emrê xweda pêk bînîn Ser Muhemmed hûn selatan pir bînîn. 8.Hicret Piştî Mîracê, nebî dest dozê kir Şeş kesê ji Xezrecê qebûl dikir. Sala dî ew hatibûn duwazdeh zilam Mûsabê kurê Ûmeyr çû, bû îmam. Wextê îslam li Medînê belav bû Nebyê Xuda, îzna hicretê da bû. Resûl û Ebûbekir xwe dan bi rê Xwe ji muşrîkan veşartin her derê. Ew rê de çûn da biçin Medîneyê Mizgefta ewwel çêkir van Qûbayê. Xûtba ewil nebî xwend Ranûnayê Peyre hatin ew gihan Medîneyê. Tişta ewil wî resûlî çê kirî Mescîda Nebewî wî înşa kirî. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 9.Herbên Nebî Piştî du sal borî li ser hîcretê Muşrîkan li wan zêde kir ezyetê. Rebbê hakim gote wan herbê bikin Lewra ew kafir li we zilmê dikin. Herba ewil Bedrê hatiye kirin Rebbê mezin ew kafir mexlûb kirin Sala piştî Bedrê kafir rabûnê Da heyfa şerê Bedrê ew hilînê. Nebyê Xweda leşkerî xwe kirne kom Lewra seh kir waye muşrîk tên bi kom. Ew nebî çû pêşberî wan li Ûhûd Ew gihan hev, şerek mezin hat wucûd. Ewil xalîb, peyre mexlûb bûn sehab Ber ku emrê nebî şikand, bûn xerab. Piştî herba Ûhûdê xwest muşrîkan Tarûmar bikin temamê momînan. Kom bûne ew bi hezaran muşrîkan Girtine ser cih û warê momînan. Hem resûl û wan sehabiyên delal Wan çêkir bûn xendekên kûr wek newal. Wextê xendek dîtin ewan kafiran Şaş bûn lewra wan nekir bûn ev guman. Rebbê âlem ferîştên xwe rêkirî Ew bi ba û baranê belav kirî. Wî belav kir komê qewmê kafira Serfiraz kir wî Muhemmed eşkera. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 10.Fetha Mekkehê Ew resûl û hin sehabê xwey delal Çûn Mekkehê da bikin umrek kemal. Hatne Hûdeybiyê muşrîk pê hisan Got bila nekevê Mekke yek ji wan. Qasidên muşrik çûn cem nebyê dilan Nav xwe de danîne ehdek her duwan. Hêj du sal ne borî li ser ehda wan Xerab kir sulha kirî wan kafiran. Deh hezar leşkerê xwe wî kirne kom Çû Mekka Mukerrem fetih kir bidom Wî paqij kir beyta Xuda ji pûta Yek bi yek şikand û ser dev tavêta Piştî wan dît ‘efwa resûlê Xudan Kom bi kom kelîma şehdê wan didan. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 11.Heca Wedayê Wextê nêzîk bû wefata wî nebî Heca dawî-l Mekkehê pêk anîbî Sed hezar eshab zêdetir kom bûbûn Tev li xutba pêxember guhdar dibûn. Wî Resul got; ey kesan zilmê nekin Kuştin û fitne û fesadyê nekin. Malê hevdu hûn nexwin, faîz nekin Hem can û hem irz û malê hev nebin. Her bikin qencî, îhanet qet nekin Hem li pêlî heq û mafê hev nekin Ferqiyê nekin, pê nefsa xwe neçin Emrê Xuda pêk bînin ji hev neçin. La îlahe îllallah hûn her bibêj Bi zikat û hec û rojî û nimêj. Lazim e emrê Xuda her bête pêş Ji Xuda re tu şirîkan nedin pêş Hûn hemî ê bimrin biçin cem Xwedê Ê ji we bê pirskirin ji her kedê Ê ku xwe girt bi Qur’an û sunnetê Ew şaş nabê ji Xwedê û cennetê. Xutba xwendî de tijî bûn ji şîret Me hinek ji wan beyan kir pir qîmet. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 12.Wefata Nebî Bîst û sê sal pêxembertî kir emîn Dînê Xuda wî belav kir ser zemîn. Deh û sê salê serî-l Mekkê burand Deh salê paşî-l Medînê wî qedand. Roj bi roj nexweşiya nebî zêde bû Pir bêhal bû zehf nexweş bû palda bû. Ew nexweş bû, wî nikarî bib îmam Got Ebubekrê Siddîq her bib îmam. Fatima hat herdû çavan digirî Eshabe tev kom bibûn li ber derî. Ayşê serê wî danî-l ser singê xwe Wî rûyê xwe şil dikir bi destê xwe. Nefesa wî teng bû nediçû dilê xwe Heraretê girtibû ser halê xwe. Şest û sê sal wî temam kir umrê xwe Ezraîl hat ew çuye cem rebbê xwe Roj duşem bî, meh Rebîûl ewwel bî Heyv û roja hatî de çû ew nebî. Şûştin û veşûştina nebyê Xuda Pêk anî ku ew ‘Elî şêrê Xuda. Piştî nimêj hat kirin ser wî nebî Menzila Ayşê veşartin ew nebî. Ger bixwazin emrê Xweda pêk bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 13.Mûcîzên Nebî Ew resûlê serwerê pêxemberan Mûcîzê wî zehf zêdene ey biran! Mucîza-j hemya mestir Qur’an pîroz Ew Xweda, Wê hifz diki, wî daye soz. Muşrîka xwest nebî heyvê bik du şeq Wî du’a kir Xuda ew heyv kir du felq. Goştê jehrî anîn danîn ber nebî Goşt axivî got tu min nexwe nebî. Wî nebî destê xwe diavête darê, Dar pê wî diket heta dera herê. Wextê av lazim bû ji eshaba re, Pênc tilyê nebî bû kanî ji wan re. Ew nebiyê pir şirîn û xwey meqam, Dar û kuça lê dikir her dem selam. Ber ku dûr ket dara xurmê ji nebî, Xutbê de nalîn û zarîn anî bî. Xwarna hindik, çend cara zêde bûye Carna hezar însan bi wê têr bûye. Ger bixwazin emrê xweda pek bînin Ser Muhemmed hûn selatan pir bînin. 14.Dana Selatan Ew hebîbê rohniya çavan dibê; "Kî selatê kî li ser min ew bidê Rebbê Alem deh selatan li didê Deh gûnehê wî li ser wî radibê. Deh xêran cihde ji bo xwe ew dibê, Deh qetan li cem Xwedê ezîz dibê." Ey birano tevde rabin bo wefa Da selatan em bidin ser mustefa. Esselatû aleyk esselamû aleyk Esselatû aleyk ya resulallah Esselatû aleyk esselamû aleyk Esselatû aleyk ya nebiyellah 1-Min babîsselami Esselatû aleyk esselamû aleyk 2-Evîna dilanî Esselatû aleyk esselamû aleyk 3-Tu ruh û revanî Esselatû aleyk esselamû aleyk 4- Wechê te nûranî Esselatû aleyk esselamû aleyk 5-Tu mîr û sultan î Esselatû aleyk esselamû aleyk 6- Tu cam û mircan î Esselatû aleyk esselamû aleyk 7- Dermanê êşa nî Esselatû aleyk esselamû aleyk 8- Tu can û canan i Esselatû aleyk esselamû aleyk 9-Tu misk û rehan î Esselatû aleyk esselamû aleyk 10-Qasidê Xuda nî Esselatû aleyk esselamû aleyk 15.Duaya Mewlûdê Bo Xuda bê, hemd û sena her dewam, Ew Xudayê daye me dînek temam. Hem li ser ruhê Muhemmed tu bida, Bê hesap rehm û selatên xwe Xuda. Ew resûlê ku te qîmet daye wî Tu me tu carî nekî mehrûm ji wî. Tu me bêxî nav bihuştan bo sefa Da bibînin em Muhemmed Mistefa. Tu bi xatrê ismê e`ezem ey Xuda ‘Êf û rehma xwe bi barîn ser me da. Em gunehkar hem ne baş û hem xedar Me bibexşîn ey Xudayê pir Xefar! Em sîtemkar û ne qenc û bê emel Hêviya me tu yî ey rebbê ezel. Em nezan û hem feqîr û hewce ne Lê tu zengîn, dan li cem te zêde ne. Tu fêhêtkar nekî me li mehşerê Rûspî derbas kî me ji her derê. Tu xelas kî me ji wê roja giran Tu me nekî dojehê nav agiran. Ya Rebbê me em dixwazin her ji te Tu qebûlkî xwestinên me ên ji te. Ev selat û ecr û xêra mewlûdê Bighînî tu ruhê wî nebyê Xudê. Gel Muhemmed al û eshaban tevan Hem nebiyên heq Xuda şandî heman. Bighê me û day û bavê me giyan Hem temamê al û ehlê me tevan. Hem bighê ruhê hewe tev ey biran Jin û mêr û sax û miryê me tevan. Hem bighê ruhê xwediyê mewlûdê Hem ew kesê xwey mêvan û vê kedê. Hem bighê ruhê nivîskarê feqîr Remezanê hewceyê rehma qedîr. Tu nekî ji xêra mewlûdê riha Hem ji bo vana tevan elfatiha.