Dilê Gel

( pencara xwe vekir. Dem jî buhare - li min nerî û mizicî. Ez jî li bin Darê lê dinêrim, ji wê werê ez zarome. Min keserek gelekî kûr kişand. Keç keniya …. ewê got û min jî avêt ber ) Ew: Here male tu zaroyî Bi lezke her bi xweş halî Enîna min gelkî noyî Ji ber dare xwe bid alî Ez: Li wê paya xir û xalî Dibê heyvim dibê rokim Emir çûyî bi nav sala Evîndarim ne zarokim Ew: Tu biçûk bî tu mezin bî Her û her tu mamosteyê Tu zêr û zîv û hesin bî Kêfa min qet ji ter nayê Ez: Ezim teyrê hurrî Bazim Li nav baxa li ser dara Ji dildarar evîn xwazim Li ser wan lat û zinara Ew: bi qorzîka zimanê xwe Lawko rabe here bimeş Min neyne ser zimanê xwe Li te rojê bikim şevreş Ez: keça kurdî tu guhdarkî Nizanî ka çqa merdim Gelo ma tû min nasnakî Hunermendê keça kurdim Ew: Bi çend peyva bi çend tîpa Tu carî ez ji rê narim Mede dû min b'tep û rîpa Gula baxa gulî zerim Ez: Ji xwer porê reş û tarî Ewan reş gulyê ziravik Te dane ber kil û arî Ewan çavên xil û xavik Ew: Ezim dara sipîndara Kulîlka çayê cûdîme Li deşt û ça û bajara Hema an ate nû dime Ez: çiqas bêje pesn darbe Her û her tû keçek Kurde Ji xwena xwe bi lez rabe Evîna te kul û derde Ew: Ezim xifşa xezla mi Kulîlka destê hozana Rîhane bejin û bala mi Ji didara re dermana Ez: Tu kiye ez te nasnakim Te naxim van desta Li ser te rista çênakim Te naxim nav helbesta Ew: Tenê ristbim bi zarê wî Kulîlk û neqiş nefelbim Gila nav bax û dare wî Ezê rista dilê gelbim ( min naskir ku ewê qesta min kir, îca min got ) Ez: Keça kurdî çiqa bêjim Pesin dare jina Kurdbim Boyî bejn û xeyala te Evîna te ezêb serdim Ew: Tu taca min, hebûna min Sirûda min, nebûna min Dil û can û xwîn û hestî Tu awazî, tu helbestî Ez: Kelha vînê emê lêkin Were yare bi hevdûre Emê peymanekê çêkin Ku em man sax ji hevdûre EW û Ez bi hevre: Sûnda evîndara Bi yezdanê Dilovankin Emê vîna xwe parêzin Ku fermana me jî rakin Emê vîna xwe parêzin Bi yek derb û bi gulakkin Emê vîna xwe parêzin Di nava dojeh û arkin Emê vîna xwe parêzin Me bi mêvanê miryankin Emê vîna xwe parêzin Bibe sûnda evîn dara Emê vîna xwe parêzin. Diya Ciwan - Kurê Min Rabe ser xwe kurê min ronahiya çavê min semyano pêmayê min perçek j` nava dilê min. Rab` û banke xweha xwe bişon dest û ruwê xwe taze şehkin serê xwe maçkin dê û bavê xwe. Werin rûnin bi tevdîr bixwin vexwin nan û şîr yan hinek hêk û penîr yan jî ji vê dimsa tîr. Da bilind be bejna we ronî were çavê we da xurt bibe laşê we baş vebe zanîna we. Cilê xwendinê l` xwe kin pirtûka di tûrê xwe kin desta di destê hev kin armancê l` pêşya xwe kin. Sûnda min bi serê we ava nake warê we şahyê nayne dilê we ji bilî zanîna we.