Kürd Arastirmalari 7

Kürd Arastirmalari 7

Kürtler, muktedir ulusal kültürün modern tahayyül edilmis kurgusu içinde, yani ‘Türklügün’ izdirabi içinde hep toplumsal bir ‘anomali’ olarak kabul edildi. Dolayisiyla, dislanan Kürt öznelligi kendisini her zaman magdur, görünmezlik etrafinda örerken, madunun kimligi ve kirilganligi bunlarin arasinda sembolik bir anormallik figürü olarak kalmaktaydi. Oysa madun artik travmatik öfkesiyle, kirilgan diliyle kendi bedeni üzerine konusmakta. Ve bunun yaratici algida tekil bir karsi-siddet olusturdugunu ve devletin siddetine karsi çikmak disinda kendine erismenin imkansizliginin da pay edildigi, aksini yapmamanin imkansizliginin içine yerlesen bir reddiyle de alakali oldugunu belirtmeliyiz. Bu “çifte baglama” hali, Kürt güncel varolusunda sömürge belleginin islevsizligini sunan daginik bir makine gibi sinema ve sanat çalismalari üzerinden çoklu yol haritasinda bize radikal bir kartografya sunuyor. Kürt tarihinin esamesi okunmayan, görünmez kilinan öznelligi konusmaya basliyor ve burada bilinçdisinin yarali bellegi bir savunma olarak kendini tasarlamiyor, o tahakküm kapasitesi üzerine insa edilmis bir toplumsalligin temellerini sarsan kolketif bir sözcelem, mikropolitik yol güzergahinda post-travma algisini görselleyen daginik beden. Ve sinemada bu dil ekranin imgeleriyle bulusarak baska bir sorguya giriyor

Detay